Enjoy4Life

Harm Jansen

Els wilde doorhalen. Niet een beetje. Nee, de hele nacht. Muziek, drank, dansen tot de ochtend zoals dat vroeger nog gebeurde toen mensen nog geloofden dat de wereld iets betekende. Op internet vond ze iets dat Enjoy4Life heette. De naam alleen al klonk als een discotheek waar het bier warm is en de filosofie nog warmer. Dus wij naar Cannenburch. Wat bleek. Geen discotheek. Geen portier. Geen bas die door de straat dreunt. Alleen een rij keurige Lelystadse huizen waar iemand blijkbaar yoga geeft tussen de Ikea-kasten en de planten van de Praxis. Els keek naar het huis. Ik keek naar de naam op mijn telefoon. “Enjoy4Life,” zei ze langzaam. “Dat is nogal een belofte.” Harm, die onderweg in de trein weer was begonnen in De wereld van Sofie, voelde ineens de geest van Friedrich Nietzsche over het trottoir waaien. Want wat betekent zo’n naam eigenlijk. Enjoy. Life. Alsof het leven een menukaart is. Nietzsche zou waarschijnlijk hebben gezegd dat de mens eerst moet lijden voordat hij überhaupt mag denken aan genieten. En Sofie uit dat boek zou daar weer drie hoofdstukken filosofie over vol schrijven. Els had daar geen geduld voor. Ze stond midden op de stoep en zei: “Dus we zijn veertig minuten gereisd voor een rijtjeshuis.” Harm knikte. Er brandde ergens een lamp achter een gordijn. Misschien zat daar iemand in stilte te mediteren over het universum, terwijl buiten twee mensen stonden die dachten dat ze naar een discotheek gingen. Els zuchtte. “Volgende keer gewoon naar het Kustplein.” Harm keek nog één keer naar de naam. Enjoy4Life. Hij dacht: het leven zelf is al absurd genoeg. Daar heb je eigenlijk geen marketingnaam meer voor nodig. Pluspunten • Rustige buurt • Goede plek om over filosofie na te denken • Niemand die je drank afpakt Minpunten • Geen discotheek • Geen muziek • Kans dat je veertig minuten reist voor een rijtjeshuis: groot Els zei uiteindelijk: “De volgende keer gaan we gewoon naar een kroeg waar het bier plakt aan de vloer.”